
बग्दै बग्दै नदि अनि समुद्र सम्म पुग्दा
रहरहरुको अस्तित्व समाप्त भएका छन् ।
जम्नदै देखेका रहरुहरु
अलि हुर्केर देखेका रहरहरु
अनि समयसँगै आएका
थुप्रै आखाभरी मनभरी सजिएका
अनगिन्ती ताराहरुझैं आकासका
आज बगैचाको फूलझैं टिपिएका छन् चटक्कै
कोही भगवानलाई चढाउन ।
समयले यस्तो दायित्व दिएर गयो
दायित्व भित्रका साना तिना र ठूल्ठूला भएभरका
सुनौंला रहरहरुलारुलाई पूरा गर्दा गर्दा
आज मेरा रहरहरु समयभन्दा धेरै पछी
छुटेका रहेछन्
त्यहि ठाउँहो मैले हिडेका
उकाली ओराली मलिला खेतहरु
अनि बुढीखोरीया बन, बनको विच
त्यहि चिसापानीको देउराली
जहाँ उभिएर चिच्याई चिच्याई
मैले समयलाई भनेको थिएँ
तिमीलाई पनि जितेर देखाउँछु
आज फर्केर हेर्दा
उ धेरै अगाडी पुगिसकेको रहेछ
म भने घस्रिंदै उहि तालमा,
अबसान भएका रहरहरुलाई
काखी च्याप्दै हिडिरहेछु,
बुढो मान्छे थाकेर
रहरहरुको सागर बोकेर ।
राम शरण श्रेष्ठ
चिसापानी ६, रामेछाप ।
0 comments:
Post a Comment